ประวัติความเป็นมา
เดิมเรียกว่า  “มาบเจ็ก”  ซึ่งบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านจะมีความลาดเอียงมีล่องลึกเก็บกักน้ำได้พอใช้ได้ 15  คน/วัน  ต่อมาตั้งชื่อหมู่บ้านว่า  “ไชยมงคล” โดยผู้ใหญ่สืบ  คัมภิรานนท์  ได้ไปขอคำปรึกษากับหลวงพ่อทองใบ  เจ้าอาวาสวัดป่าจิตรสามัคคีสามแยกปัก  ซึ่งหมายถึง  “เจริญ  สุข  สวัสดี”  เพราะบริเวณนี้มีความอุดมสมบูรณ์ของพันธุ์ไม้  สัตว์  พืช  มีถนนทางเกวียนผ่านหมู่บ้าน  จึงเป็นชื่อของหมู่บ้านและตำบลในปัจจุบันบ้านไชยมงคล  มีอายุระหว่าง 55 – 65  ปี มีผู้ใหญ่บ้านกองพระทราย
ตำบลปรุใหญ่  อำเภอเมืองนครราชสีมา  จังหวัดนครราชสีมา  ชื่อ นายสืบคัมภิรานนท์  และนางทองศรี  ภรรยา ได้รับเหมา  “ตัดฟืนหลา”จากนายเอี้ยะกี่อยู่หน้าวัดแจ้งในที่ได้รับอนุญาตการทำสัมปทานจากกรมป่าไม้แล้วนั้นดำเนินการทำฟืน
เพื่อส่งให้การรถไฟจังหวัดนครราชสีมา  จึงได้รวบรวมลูกหลาน  ญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านใกล้เคียงมา  
3 กลุ่มใหญ่  คือ  1 กลุ่มบ้านกองพระทราย  2.กลุ่มหนองจะบก  3.กลุ่มวัดใหม่อัมพวัน และคนงานอีกนับร้อยคน
 ระยะแรกๆ  ได้รับการส่งเสบียงจากผู้ได้สัมปทานป่าไม้ ต่อมานางทองศรีเป็นผู้นำฟืนมาส่งและนำข้าวสาร
เครื่องใช้ต่างๆบรรทุกกลับมาพร้อมกับเกวียนสำหรับสิ่งของเครื่องใช้อุปโภค  บริโภค  ที่ผลิตเองไม่ได้
 จึงมีการค้าขายเกิดขึ้น  ต่อมาเริ่มหาที่เหมาะสมเพื่อปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ทำนาทำสวนครัวเพื่อรับประทานในครัวเรือน

ภูมิประเทศ
ตำบลไชยมงคลมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่ม   มีความลาดเอียงจากทิศเหนือ และทิศตะวันออกเเหนือไปยังทิศใต้ดินส่วนใหญ่ลักษณะเป็นดินลึกมีการระบายน้ำได้ดีสามารถให้น้ำซึมผ่านได้ด
ีตอนบนตอนกลางน้ำซึมผ่านได้ดีปานกลางดินบนมีสีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลปนเทามีความสมบูรณ์ปานกลาง
เหมาะสมในการปลูกพืชไร่  มีแหล่งน้ำที่สำคัญคือ  อ่างเก็บน้ำห้วยยางซึ่งอยู่บริเวณตอนใต้ของตำบล     

เนื้อที่
ตำบลไชยมงคล มีเนื้อที่ประมาณ 60.18 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ  37,616  ไร่